Vlag

19. jul, 2014

Ik heb het een jaar geleden al gezegd: als Hebe mama zegt hang ik de vlag uit. Gisteren wapperde onze vlag in de wind. Sinds een week zagen we dat Hebe ineens interesse had in woorden, in gebaren en in hoe wij praten. Schijnbaar uit het niets. Het is veel aannemelijker dat het helemaal niet uit het niets komt. Hebe is niet doof. Ze hoort al twee jaar alles wat wij zeggen, maar ze zegt niks terug en laat meestal ook niet merken wat ze wel en niet begrijpt. Maar daar is nu verandering in gekomen. Denk ik. Dat Hebe gisteren mama en papa zei, betekent niet dat ze het morgen nog doet. Vandaag hebben we het niet meer gehoord. Maar ze kan het leren. Het is hoopvol. Het is heerlijk. Ik heb het gehoord, mama, uit de mond van mijn dochter. En papa, en die schaterlach en trots.. We zijn zielsgelukkig!